Pierwsze konkretne wspomnienia z muzyką mam między innymi z przedszkolnych zajęć rytmiki. Pamiętam, że nie raz myślałam wtedy – „też bym tak chciała w przyszłości” i można powiedzieć, że po części się to spełniło

 

Mimo różnych kryzysów w I stopniu kontynuowałam naukę gry na skrzypcach w Państwowej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej II st.

Kiedy okres edukacji szkolnej zbliżał się ku końców, byłam bardzo rozdarta, jeżeli chodzi o to, co chcę robić w przyszłości. Bywały dni, że „już wiedziałam”, po czym kolejnego dnia następowała zmiana o 180%. Niektóre z opcji to były oczywiście skrzypce, ale też teoria muzyki, edukacja muzyczna, pedagogika, psychologia, a nawet zarządzanie Gdzieś pomiędzy tym wszystkim również muzykoterapia.

 

Co ciekawe od najmłodszych lat znałam jedną muzykoterapeutkę, która pracowała z moją mamą w Szpitalu Psychiatrycznym. Przez to aż do czasu studiów nie byłam świadoma, że muzykoterapia nie jest szeroko znana, skoro miałam w bliskim otoczeniu taką osobę!

 

Koniec końców zdecydowałam się na studia muzykoterapeutyczne i szczerze myślę, że nie mogłam wybrać lepiej. Po skończeniu licencjatu kontynuowałam dalej naukę na studiach magisterskich.

 

Kiedy myślę o tych 5 latach to widzę w sobie duży rozwój na wielu ścieżkach i wiem, że wybór, którego wybrałam był dla mnie dobry